Historia

Twórcą szkoły walki SHINDO MUSO jest samurai z klanu KURODA z rodu Hirano, Muso Gonnosuke Katsuyoshi.
Niewiele wiadomo na temat jego życia, powstało wiele, często sprzecznych ze sobą historii, pewne jest natomiast że był doskonałym szermierzem, stoczył wiele pojedynków z czego przegrał tylko jeden - o którym także krąży wiele nieprawdziwych informacji, w dalszej części podane zostaną przykładowe wersje tego wydarzenia.

Muso Gonnosuke rozpoczął naukę sztuk wojennych w jednej z najstarszych szkół a mianowicie Tenshin Shoden Katori Shinto Ryu pod okiem mistrza Sakurai Osumi no Kami Yshikatsu do momentu otrzymania Menkyo. Następnie zaczął naukę w szkole Kashima Jikishinkage, gdzie poznał sekretną metodę szkoły „jednego miecza”- ichi no tachi.

Jak już zostało wspomniane stoczył wiele pojedynków  i zdobył sławę niepokonanego szermierza - niektóre jego biografie przedstawiają go jako bardzo aroganckiego i pewnego siebie mistrza miecza, który nosił haori z napisem „heiho tenka ichi, Nihon kaizan Muso Gonnosuke” czyli „ najlepszy wojownik Japonii Muso Gonnosuke”, do tego na plecach miał duży emblemat wschodzącego słońca podobny do tego jakiego dziś używa japońska marynarka wojenna - „hi no maru”. Kolejnym znakiem rozpoznawczym Gonnosuke był jego miecz, mistrz używał Odachi (dość szczególnych rozmiarów).
Pozostał niepokonany aż do dnia w którym stoczył pojedynek ze słynnym Miyamoto Musashi i jak głosi legenda Gonnosuke został pokonany przy pomocy słynnego bloku Niten ichi ryu-jujidome.
Tyle można przyjąć za pewnik, natomiast broń której używał w tym pojedynku zmienia się zgodnie z wersją przyjętą przez opowiadającego: raz jest to odachi kiedy indziej jest to bo, lub bokuto. Oczywiście jako posiadacz menkyo kaiden szkoły Katori Shinto, Gonnosuke na pewno władał bo, ale znany był jako doskonały szermierz, więc prawdopodobieństwo użycia miecza jest większe. I raczej było to bokuto, ponieważ przeżył pojedynek i nie odniósł specjalnych obrażeń. Ponadto w świątyni Chikuwa przechowywane jest bokuto należące do Gonnosuke i pasujące do jego upodobań, mierzy 4 shaku i 9 sun długości czyli ponad 130 cm, na marginesie dodam że jego jo było również nieco dłuższe od używanych obecnie.

Pojedynek z Musashi został sprowokowany przez Gonnosuke, który wcześniej pojedynkował się z ojcem Musashiego – Shinmen Miyamoto Genshin, mistrzem jutte jutsu. Musashi za pomocą juji dome (bloku skrzyżowanymi mieczami, również bokuto w tym przypadku) unieruchomił miecz Gonnosuke, przycisnął go do ściany i delikatnie zaznaczył uderzenie między oczy co zakończyło pojedynek

Upokorzony Gonnosuke udał się do świątyni Homangu Kamado Shinto na górze Homan w prowincji Chikuzen (obecnie Dazaifu, prefektura Fukuoka).
Tam medytował i odprawiał oczyszczające rytuały , modlił się żarliwie przez 37 dni. Ostatniej nocy usnął z wyczerpania i doznał wizji w której boska istota przekazała mu „metodę uderzania suigetsu za pomocą kija”.
Gonnosuke pobudzony wizją opracował metodę posługiwania się kijem o długości standardowego Tachi ale krótszego niż zwykłe bo, co pozwalało używać go tak jak miecza i jednocześnie korzystać z obu jego końców tak jak w przypadku bo.

Nie wiadomo gdzie i kiedy odbył się drugi pojedynek miedzy Miyamoto Musashi a Muso Gonnosuke ale ten drugi wygrał zmuszając Musashiego do ciągłej obrony i unikając z powodzeniem jujidome.
Sposób w jaki to zrobił znalazł swoje odbicie w formach szkoły Shindo Muso które praktykuje się obecnie, wiele technik ćwiczonych jest przeciw napastnikowi uzbrojonemu w dwa miecze.
Po tym zwycięstwie Gonnosuke założył szkołę walki Shindo Muso, nazwał ją tak na cześć świątyni w której doznał olśnienia - Boska droga kija Muso.
Gonnosuke został w tym czasie instruktorem sztuk wojennych klanu Kuroda a Shindo Muso ryu stało się otome ryu w klanie Kuroda (szkołą rodową - tylko dla członków rodów należących do klanu) na wiele pokoleń i nauczane było w ścisłej tajemnicy.

Z czasem do programu szkoły dodano juttejutsu szkoły Ikkaku, ken jutsu szkoły Shinto, kusarigama szkoły Ishinryu. Ewolucja szkoły doprowadziła także do opracowania techniki walki pałką Tanjo jutsu, była to odpowiedź na zapotrzebowanie społeczne ponieważ wielu japończyków zaczęło używać na wzór europejski laski po reformie Meiji, technika ta znana jest Uchida ryu tanjo jutsu od nazwiska twórcy i po dziś dzień wchodzi w skład programu szkoły Shindo Muso ryu.

Obecnie nauki szkoły przekazywane są w kilku liniach, różnice miedzy nimi są niewielkie i dotyczą głownie rytmu i akcentów w wykonywanych technikach oraz dodatkowych technik jak na przykład hojojutsu czy tessen jutsu uczonych w dwu z nich.

W latach sześćdziesiątych powstało seitei jodo pod egidą Zen Nihon Kendo Renmei (ZNKR), w celu uzupełnienia praktyki kendo.
Istotną sprawą jest to że, w przeciwieństwie do iaido w tworzeniu seitei brała udział tylko jedna szkoła i techniki różnią się od oryginału jedynie ustawieniem ciała (bardziej frontalnie) i uniesioną piętą nogi zakrocznej, pozostałe różnice są niewielki a wszystkie 12 form pochodzi z trzech pierwszych poziomów nauczania w szkole Shindo Muso.