W ostatni weekend lutego cztery osoby z Tenshinkan Dojo wzięły udział w regionalnym stażu jodo w Marsylii. Staż poprowadził nasz nauczyciel sensei Daniel Chabaud, 6 dan Renshi jodo, a asystowała mu sensei Corinne Marie dit Moisson, 6 dan Renshi jodo.

Uczestnicy stażu jodo

Podróż lotnicza z międzylądowaniem w Dusseldorfie minęła nad wyraz przyjemnie a południowa Francja przywitała nas  przepiękną, słoneczną i ciepłą aurą. Pozytywnie naładowani widokiem palm, kwitnących kwiatów i lazurowego morza pojechaliśmy od razu z lotniska na piątkowy trening z naszymi nauczycielami. Właściwy staż miał miejsce w weekend a wzięło w nim udział około 40 osób, głównie z Marsylii i okolic, ale przybyli także jodocy z Ortez, no i my – z dalekiej i zimnej Polski (szaliki, czapki, rękawiczki i ciepłe kurtki mogłyby wywołać niepotrzebną sensację na lotnisku, trzeba je było czym prędzej zdjąć…). W czasie stażu zostaliśmy podzieleni na dwie grupy zaawansowania, dzięki czemu każdy z ćwiczących otrzymał wiedzę i korektę zgodną ze swoim poziomem zaawansowania. W grupie mniej zaawansowanej sensei Corinne Marie dit Moisson  kładła nacisk na pracę z kihonami w formie sotai dosa (głównie hiki otoshi, ale też kuri tsuke), co wydatnie pomogło przy późniejszym praktykowaniu kata (do kasumi włącznie).

W grupie bardziej zaawansowanej pod czujnym okiem sensei Daniela Chabaud praktykowaliśmy geiko (głównie kasumi, seigan, midare dome oraz ranai). Sensei Chabaud uważnie obserwował nasze poczynania, udzielał indywidualnych wskazówek, najczęściej jednak przerywał ćwiczenie, aby szczegółowo objaśnić kolejne kata, rozkładając je na czynniki pierwsze, pojedyncze ruchy, kluczowe dla zrozumienia i poprawnego wykonania formy. Odwoływał się przy tym do swoich japońskich doświadczeń, pokazywał analogie z innymi kata, zadawał pytania, punktował błędy strony jo pokazując, w którym momencie – mimo wszystko – możliwe jest cięcie. Taka lekcja pokazuje, ile jeszcze przed nami pracy. Na szczęście na indywidualnym poniedziałkowym treningu otrzymaliśmy szczegółową korektę popełnianych błędów – wiemy więc, do czego dążyć.

Spotkanie po treningu

Nasz przewodnik

Cztery dni minęły szybko i we wtorek o świcie zapinaliśmy pasy na pokładzie naszego boeinga. Mamy jednak duży zapas wiedzy do „przepracowania” i poprawek do wdrożenia a zakupiony na targu w Aix słoik lawendowego miodu swoim kolorem przypomina słoneczną Prowansję. Nie mówiąc o tym, jak pachnie…